Jakub Michalczuk – Teściowie

Filmowa adaptacja fenomenalnego dramatu Wstyd autorstwa Marka Modzelewskiego, wystawianego na deskach Teatru Współczesnego. Odwołany przez pana młodego ślub staje się pretekstem do ukazania konfliktu mentalności dwóch całkowicie różnych par rodziców niedoszłych nowożeńców – postępowych kabotynów i cwanych dewotów. W tym początkowo łagodzonym sporze błyskawicznie dochodzi do eskalacji, odsłaniającej popękane charaktery, w których bez trudu możemy dostrzec typy przerysowane, choć znane z codziennego życia. Owa walka postaw odmiennych, choć jednocześnie tak podobnych rozgrywa się w na zapleczach i w zakamarkach lokalu, w którym odbywa się impreza: w otoczeniu pijanych gości, śmiechów, głośnej muzyki i nieśmiertelnego „pociągu”. Michalczuk postanowił zaufać tragikomicznemu, pełnemu wybitnych dialogów scenariuszowi, ale bardzo umiejętnie przełożył dramat na język filmu. Świetne wrażenie robi warstwa techniczna: długie, pozbawione cięć ujęcia (tzw. master shoty), fenomenalne oświetlenie, a także bardzo dobre prowadzenie aktorów. Jeżeli chodzi o tych ostatnich, to wybijają się szczególnie Izabela Kuna – odtwórczyni jednej z głównych ról granego na deskach Współczesnego oryginału (a prywatnie żona Modzelewskiego, jeżeli mogę sobie pozwolić na odrobinę plotek), jak również Marcin Dorociński, który został fenomenalnie obsadzony. W rezultacie otrzymujemy produkcję czerpiącą to, co najlepsze ze skrojonego pod teatr materiału wyjściowego, a jednocześnie korzystającą z dobrodziejstw produkcji kinowej i magii wielkiego ekranu. Jeden z najlepszych polskich filmów roku 2021.